
قسمت ششم شوالیهٔ هفت پادشاهی منتشر شده و فینال فصل اول هم تو IMDb نمرهٔ خوبِ ۸.۵ گرفته؛ اما احتمالاً میتونست خیلی بالاتر باشه اگر طرفدارای بریکینگ بد یه جنگ عجیبِ ریویوبامب راه ننداخته بودن.
برای اینکه تصویر کاملتری داشته باشیم: این پیشدرآمد گیم آو ترونز تا حالا با هر قسمت جدید کلی تعریف و تمجید گرفته. مخاطبها هم از فضای سبکتر و داستان جمعوجورترش نسبت به دنیای سنگین و پرزرقوبرق جورج آر. آر. مارتین حسابی خوششون اومده.
الان که این متن نوشته میشه، ضعیفترین امتیاز سریال تو IMDb مربوط به قسمت اوله که ۸.۲ گرفته. در عوض قسمتهای ۴ و ۵ — همونهایی که ماجرای لو رفتن هویت واقعی اِگ برای دانک و محاکمهٔ هفتنفره رو نشون میداد — هر دو نمرهٔ ۹.۶ دارن.
این قسمتها حتی میتونستن نمرهٔ کامل ۱۰ بگیرن، اما طرفدارای دوآتیشهٔ بریکینگ بد نمیذارن همچین چیزی اتفاق بیفته. نتیجهاش شده یه جنگ و دعوای تمامعیار شبیه کلکلهای تارگرینی، و طرفدارای شوالیهٔ هفت پادشاهی هم کم نمیارن و جوابشونو میدن.
جنگ طرفداران بریکینگ بد و شوالیهٔ هفت پادشاهی
قسمت ۱۴ فصل ۵ بریکینگ بد یعنی Ozymandias سالها تنها اپیزود تاریخ بود که تو IMDb نمرهٔ کامل ۱۰ داشت. اما حالا با این جنگ ریویوبامب بین طرفدارای دو سریال، امتیازش افت کرده و رسیده به ۹.۶.
ماجرا اینه که یه گروه از طرفدارای دوآتیشهٔ بریکینگ بد معروفن به اینکه هر سریالی بخواد به امتیاز اون اپیزود افسانهایشون نزدیک بشه، سریع میریزن و ریویوبامبش میکنن.
دقیقاً همین بلا هم سر قسمت پنجم شوالیهٔ هفت پادشاهی هفتهٔ پیش اومد.
اپیزود اولش ۹.۹ گرفته بود، اما با بارش نمرههای ۱ از ۱۰، امتیازش افت کرد و رسید به ۹.۶ — و کاملاً مشخصه که کار طرفدارای بریکینگ بد بوده.
وقتی نمیتونی با کیفیت واقعی، داستانگویی درستوحسابی و شخصیتپردازی عمیق از یه سریال بهتر باشی، میری سراغ راههای مصنوعی؛ مثل دستکاری امتیازها و یه موج هیجان الکی و کوتاهمدت…
حتی تو دوران اوجش هم گیم آو ترونز بیشتر با نمایشهای بزرگ جلو میرفت؛ نبردهای عظیم، پیچشهای شوکهکننده و جلوههای بصری خفن. قبول، خیلی هم محبوب شد. اما محبوبیت بهتنهایی دلیل نمیشه یه سریال برای همیشه بزرگ و ماندگار بمونه…

اپیزودهایی مثل Ozymandias فقط سطح توقع رو بالا نبردن؛ خودشون شدن معیار. هدفش هم شوکهکردن تماشاگر نبود، بلکه نشون دادن نتیجهٔ طبیعی و اجتنابناپذیرِ سالها انتخاب و تصمیم بود.
یکی دیگه با طعنه نوشته بود:
دانک همچنان تو مسیر الهامبخشِ گیج ولی قدبلند بودنشه، و اِگ هم استاد شده تو اینکه یه جمله نصفهنیمه باهوشانه بگه و قبل از اینکه دردسر درست کنه، سریع صحنه رو ترک کنه. واقعاً چه شاهکاری!
یکی دیگه هم نوشته بود:
اصلاً مهم نیست جنگ رو طرفدارای بریکینگ بد شروع کردن. Ozymandias سیزده ساله ۱۰ از ۱۰ مونده. شوالیهٔ هفت پادشاهی هم که یه سریال قرونوسطایی کلیشهایه، پنج دقیقه دیگه از یاد میره.
این جور کامنتها ادامه داره، ولی دیگه معلومه ماجرا چیه. یه گروه از طرفدارای شوالیهٔ هفت پادشاهی هم جواب دادن و موفق شدن Ozymandias رو از رتبهٔ اول بندازن پایین و امتیازش رو برسونن به ۹.۶.
یکی از کاربرا تو نقدی با عنوان Winter has come نوشته بود:
به نام پدر، عدالت رو اجرا میکنم. از آدمهای سمی که فقط از روی حسادت میخوان شاهکارها رو پایین بکشن، واقعاً بدم میاد.

یکی دیگه نوشته بود:
نه اینکه Ozymandias لایق ۱۰ از ۱۰ نباشه—کاملاً هست. خشنه، تکوندهندهست و با دقتی وحشتناک ساخته شده… اما این نقد دربارهٔ کیفیت نیست، دربارهٔ رفتار فندومهاست.
کافیه یه قسمت از یه سریال دیگه حتی بوی نمرهٔ ۱۰ بده—مثل قسمت ۵ شوالیهٔ هفت پادشاهی—تا یه ارتش از طرفدارای وفادار بریکینگ بد بسیج بشن، انگار رفتن جنگ صلیبی.
یهو بارون نقدهای یکستاره شروع میشه، نه چون قسمت بده، فقط چون میگن: «هیچچیزی حق نداره به Ozymandias نزدیک بشه.
این اسمش حمایت نیست؛ این اسمش عدم اعتمادبهنفسه.
ادامهٔ ریویوبامب در IMDb بعد از پخش فینال

این جور کامنتها همچنان ادامه داره و واقعاً هر دو طرف تونستن امتیاز همدیگه رو پایین بکشن. اما جنگ هنوز تموم نشده؛ چون فندوم بریکینگ بد دوباره برگشته تا فینال شوالیهٔ هفت پادشاهی رو ریویوبامب کنه.
از وقتی قسمت فینال یکشنبه ۲۲ فوریه پخش شده، بیش از ۳۱ هزار نقد کاربری گرفته؛ پر از نمرههای ۱۰ و ۱. نتیجهاش هم این شده که امتیازش رسیده به ۸.۶ — که برای این سریال جزو پایینترینهاست.
یکی از اونایی که تو دستهٔ «انتقامجوها» قرار میگیره نوشته بود : مت کافی نداره. ۱ از ۱۰. اصلاً کریستالی نیست.
یکی دیگه هم گفته بود: فقط برای انتقام اومدم. اسمم رو بگو.
خیلی از کامنتها کاملاً نشون میده که این ماجرا تلافیه. یکی حتی نوشته بود:
من واقعاً این سریال رو دوست دارم، ولی وقتی دیدم دارن بریکینگ بد رو ریویوبامب میکنن، منم اومدم اینو ریویوبامب کنم. شاید باید سراغ گیم آو ترونز هم برم.

یکی دیگه هم وسط بحث پرید و نوشت:
دیدن The Morrow واقعاً اعصابخوردکن بود. فیلمنامه در حد کارآموزی هم نیست و داستان رو اونقدر کش دادن که فقط زمان پُر بشه.
هیچ منطقی پشت کارهای شخصیتها نیست و تنشها کاملاً مصنوعی به نظر میرسه. راستش خجالتآوره که بعضیا این سریال معمولی رو با افسانههایی مثل بریکینگ بد مقایسه میکنن.
خلاصه اینکه جنگ هنوز تموم نشده و برای اون دسته از طرفدارایی که اصلاً وارد این دعوا نشدن، حسابی اعصابخوردکن شده.
یکی تو ردیت نوشته بود که قسمت ششم شوالیهٔ هفت پادشاهی ظاهراً قبل از اینکه اصلاً روی HBO پخش بشه، شروع کرده بوده به گرفتن نقدهای منفی.
یکی نوشته بود:
طرفدارای بریکینگ بد واقعاً وضعشون خرابه؛ دارن اپیزودی رو ریویوبامب میکنن که هنوز حتی پخش هم نشده.
یکی دیگه جواب داده بود:
هر دو طرف تو این دعوا مثل بچهها رفتار میکنن، ولی اونایی که شروعش کردن— طرفدارای بریکینگ بد— خیلی سادهان. انگار از یه سریال دربارهٔ یه شوالیهٔ نوجوان و ملازم تخممرغیش اینقدر میترسن.
یکی دیگه هم گفته بود: تقریباً همه موافقن که کل این داستان مسخرهست.
یکی تو یه پست دیگه طعنه زده بود: اگه هزار سال هم عمر کنم، باز وقت این چرتوپرتها رو ندارم.
یکی هم پیشنهاد داده بود:
اگه طرفدارای بریکینگ بد واقعاً میخوان اعصاب فندوم گات رو خورد کنن، باید به فینال سریال اصلی گات نمرهٔ ۱۰ بدن.




